De Vitatas – week 3 en 4

De Vitatas – week 3 en 4

Week 3, de zak is ondertussen leeg: de andijvie en de witlof zijn helemaal in de cavia’s verdwenen. Eén prei ging met mijn moeder mee, de andere is in stukjes de vriezer ingegaan. Wat moet een mens met twee van die dikke preien? De grapefruit ging met een stel sinaasappels en blauwe bessen in een sapje waarvan ik ijsjes gemaakt heb. De mango ging zo op. De koolrabi heb ik gestoofd met een wortel en honing.

Andijvie, prei, koolrabi, witlof, mango en grapefruit

Week 4:  weer bietjes dus. Bietjesrisotto denk ik. Ik moet me toch over mijn weerstand tegen roze eten heen zetten ;-) . Chinese kool: iets met mie en sojasaus. Een van de wortels is al in het koolrabistoofje gegaan, de ander gaat waarschijnlijk in de cavia’s. Appels en peren voor de knabbel en de aubergine vind ik eigenlijk te mooi om op te eten.

Chinese kool, bietjes, wortels, aubergine, peer en appel. En de allerlekkerste koekjes van de wereld. Maar die zaten niet in het pakket.

En die allerlekkerste koekjes van de hele wereld komen ook via de biologische winkel vandaan. Ze zijn van Island Bakery Organics en ze smaken heerlijk. Dat mag ook wel, voor die prijs. De Lemon Melts (citroenkoekje met witte choco) had ik al eerder ontdekt, de Chocolate Limes (limoenkoekje met pure choco) mocht voor het eerst mee naar huis. Mmm!

En ik kweek komkommers

En ik kweek komkommers

Gisteren was er een klein feestje in home town Eibergen. Mijn moeder is komende woensdag jarig en mijn zusje aankomende zaterdag en we vierden het in heel kleine kring. Ik gaf ze beiden een cadeautje waar ik zelf ook nog iets aan heb: een gezamenlijke high tea bij Urban Chef in Arnhem.

Mijn ouders brachten me vandaag -met een omweg via het bejaardenhuis van oma- naar Arnhem. Ik was zelf dan wel niet jarig geweest, maar ik ging met zoveel giften naar huis dat de trein niet echt een optie was: een komkommerplant, een staande ventilator, asperges die mijn vader zelf gekweekt heeft, glazen waarvoor mijn moeder zegeltjes had gespaard bij de Plus, twee theekopjes-met-schotel en een tube Alabastine. Die Alabastine was trouwens geen gift, die had ik vorig jaar zelf al gekocht en die was na de verhuizing naar Eibergen verkast.

Morgen ga ik – met Marja + kindjes en S*- naar Utrecht, naar de Utrechtse Fabriek. Met de trein. Met kindjes die niet vaak met de trein gaan. Dus dat wordt vast leuk! Ik mag wat voor mezelf kopen.

Geen muurschildering maar een echte komkommer. Op el balkonia.

De Vitatas – week 2

De Vitatas – week 2

Deze week is het zo gepiept:
- Een salade van Romaanse sla met avocado en tomaat en iets broderigs
- Paksoi met sojasaus, tofu, heel veel knoflook, nog wat andere groenterestjes en noodles
- Courgette met champignons, geroosterde paprika, pittige peper, couscous en zachte geitenkaas
- Wortels voor de cavia’s en voor de knaag

En fruit komt altijd wel op.

Met de klok mee: Romaanse sla, courgette, sinaasappels, wortels, appels, paksoi.

 

De Vitatas – week 1

De Vitatas – week 1

Aan het begin van dit jaar ging ik op dieet (yay, 5 kilo eraf gekregen!) en ging ik ook een beetje anders koken. Nog meer groente dan eerst, minder kaas, minder pasta. Ik bedacht een paar basic recepten die ik vaak herhaal: noedels met roergebakte groenten, tofu en sojasaus; het kikkererwtenstoofpotje; couscous met courgette, champignons, paprika en zachte geitenkaas of risotto met tuinerwtjes. Ik heb er helaas een handje van om vervolgens te blijven hangen in wat ik makkelijk klaarmaak en waarvan ik weet hoe ik het klaarmaak zonder er te veel bij na te hoeven denken.

Ik heb besloten een stap buiten mijn comfortzone te doen. Was al langer een plan, maar met zoveel zaken bleef ik in de plannen hangen en was de uitvoering niet bepaald nabij. De laatste weken, sinds ik de anti-depressiva afbouw, worden er echter heel wat plannen ineens uitgevoerd en het groente-plan is daar eentje van. Ik heb een abonnement genomen op de Vitatas en ben vast van plan er elke week eentje te halen. Dat wordt me wel heel makkelijk gemaakt: deze week bestel en betaal je de tas van volgende week, dus volgende week bij het ophalen bestel en betaal ik een nieuwe tas. En als ik besteld en betaald heb, dan haal ik hem ook zeker op: zo’n Hollander ben ik ook wel weer.

De eerste tas, vanmiddag gehaald, voelde zwaar aan. Een flinke tas voor slechts 7,50 euro, gevuld met biologische groente van het seizoen.

Bosbiet, raapstelen, broccoli, venkel, peren en grapefruits

Behalve de broccoli hoort geen van de groente tot mijn vaste keuzes. Dat er bietjes bij zitten (en ongeschilde nog wel) is zelfs bijna horror! Brr, bietjes heb ik gewraakt: ik werd er heel ongelukkig van dat de aardappelen er roze van kleurde. En we aten vroeger nogal eens bietjes, aangezien mijn vader ze zelf groeide in de moestuin. Raapsteeltjes: zelfde laken een pak, hoewel een stuk minder dan de bietjes.

Het bietenblad ga ik voorzetten aan de cavia’s. Ik verwacht dat ze dat wel lusten, ze houden van groene blaadjes. Met de bieten zelf… Wanneer mijn moeder dit leest moet ze vast hard lachen: ik vind namelijk dat ik er wel wat mee moet doen. Misschien gegratineerde bietjes met geitenkaas, want met geitenkaas wordt alles beter. Of met spinazie en courgette, maar zonder de rozijnen, want spinazie vind ik heerlijk en dat ligt toevallig al in de koelkast.

De raapstelen? Met risotto waarschijnlijk. En eens kijken of de marktman een lekker pittig geitenkaasje heeft voor erbij, want zelfs met zachte geitenkaas bij de bietjes en harde geitenkaas bij de raapsteeltjes zal ik nog steeds minder kaas eten dan vijf kilo geleden, zoveel kaas at ik.

Venkel? Ook errrrrg lekker met geitenkaas ;-) , maar misschien beter met iets anders. Pasta met gegrilde venkel, bijvoorbeeld. Dat lijkt me wel wat. En met de broccoli ben ik ook erg snel klaar: kaas-aardappelpuree uit een pakje (mijn enige poeder-uit-een-pakje zonde) met een pittige vegaworst.

En dan ben ik wel rond. Het fruit eet ik als hapje tussendoor en als ik zo lekker en veelzijdig gegeten heb, mag er vast ook nog wel een keer een frietje tussendoor. Ik ga een boodschappenlijstje schrijven!

De rooie wil rood

De rooie wil rood

Zo ineens kan ik bedenken dat ik toch wel van een bepaalde kleur hou. Een paar jaar geleden had ik het ineens met paars, ik wilde paars, zoveel mogelijk paars. En hoewel ik bijna aaneengesloten vanaf mijn achttiende rood haar heb, had ik verder niet zoveel met de kleur rood. Boeide me gewoon niet zo. Roze en groen, heel veel roze en groen. Neem een kijkje in mijn kledingkast en je ziet roze met groen in allerlei tinten. Ook veel blauw en grijs en heel af en toe schoot er wat roods doorheen, maar nog niet voldoende om van echte liefde te spreken.

Maar nu heb ik bedacht dat ik rood wil. Ik kocht al een rood shirt van de Hema (heerlijk, die basic shirts van de Hema) voor bij mijn groene rok met rode bloemen. Ik schafte zelfs rode lippenstift aan, maar dat kijkt nogal nauw: de kleur die ik kocht is te heftig voor bij mijn witte velletje.

Ben nu heel erg op zoek naar een rood rokje met witte stippeltjes. Of een rood jurkje met witte stippeltjes. Iets rood met witte stippeltjes. Zal niet lang meer duren ;-)

Vandaag in combi met paars, maar ook heel graag met rood. Ik vind de print erg mooi en de kleurencombi. Ik heb een grijze jurk met dezelfde print, maar die print is veel strakker gedrukt waardoor het meteen een heel andere print lijkt. Vind ik. Om mezelf te kunnen verantwoorden waarom ik een rok en een jurk in dezelfde print gekocht heb.

Mooi boek

Mooi boek

Vandaag kwam er een kleurig en fleurig pakketje met de post: Homespun Style van Selina Lake. In de tweede helft van juni heb ik twee weken vakantie en dan ben ik van plan allemaal leuke dingen te doen met mijn huisje. De ideeën komen uit dit boek en uit haar eerdere boek Bazaarstijl. Zometeen begin ik aan een bolletjesslinger, gezien in Homespun Style!

Mijn nieuwe lievelingsboek. Ik hou van nieuwe boeken

Marieke an die Arbeit

Marieke an die Arbeit

Kreeg vandaag een paar foto’s van begin dit jaar onder ogen, foto’s voor het afscheidsboek van mijn vorige leidinggevende. Ondertussen hebben we een nieuwe leidinggevende, nieuwe functies en zijn we van een afdeling van twaalf medewerkers naar een afdeling van tien (en over een maandje weer elf) gegaan. Ja, ik vermaak me er zeker. Ik maak veel mee en zou een boek kunnen vullen met anekdotes, maar de zaken waar ik en mijn directe collega’s mee bezig zijn, is niet zodanig dat je er leuk over moet gaan schrijven. Daar is het te schrijnend voor. Geldzaken blijven gevoelige zaken.

Vanaf 1 januari gaat het werk waarschijnlijk erg veranderen. De voorbereidingen zijn al volop in gang gezet en de nieuwe functies zijn er onderdeel van. Tot die tijd heb ik voldoende te doen: lekker graven, minnen en plussen, hier zoeken en daar zoeken en dan een oordeel vellen. Laat mij maar onderzoeken, dan ben ik gelukkig.

In mijn hoekje naast het raam. Twee beeldschermen, twee telefoons, één toetsenbord. Uitzicht op de IJssel en ‘De Wolkenfabriek’ in Duiven.

De Sterkste Vrouw

De Sterkste Vrouw

Collega G. durfde het niet aan om mijn sleuteltje recht te buigen en was onvermurwbaar tegenover de verzopen vrouw die tegenover hem stond (gat, wat regende het vanmorgen, ik was bijna met de bus naar ‘t werk gegaan). Het sleuteltje zou het niet overleven. Ik luisterde naar G. (dat doe ik altijd als het over fietsen en dergelijke gaat).

In de lift naar de fietsenkelder – om vijf uur, G. was al een uur eerder vertrokken en had zijn goede raad meegenomen – wilde ik het sleuteltje toch een klein beetje rechter maken. *KRAK* Doormidden.

O Jee
Toen had ik er twee
En ik kan er niks meer mee!